თეო ბურკი

"ჩემი სამომავლო ოცნებების უხეში ჩანახატები", 4 ციფრული ნახატი. იზოლაციის კლაუსტროფობიულ და სენსორულ გადატვირთულობას ჩემთვის გარკვეული ფრანგმენტულობა ახასიათებს და მეტწილად ინვერსიული პროცესია ინტენსიურად გამეორებადი და წაშლილი ვიზუალური ფაქტურებით. ამასთან, ციფრული ნახატები ტექნიკურად იოლად ადაპტირებადი და შუალედური ფორმა აღმოჩნდა იმ ხელქმნილი თუ კომპიუტერული მგრძნობელობის შესაერთებლად, რასაც აღქმის ვირტუალური მხატვრულობა გვთავაზობს, დელუზორულ სამყაროში. თითოეული ნამუშევარი, შემდგომი ნამუშევრის საწყისია და აქეთ-იქით იმეორებს მისი სტრუქტურის გარკვეულ დეტალებს.

Teo Burki

Raw Sketches For My Future Dreams
Digital Paintings

The claustrophobic and sensorial overload of isolation, for me, was characterized by some kind of fragmentation and in mostly inverse process of intense cloning and erasing of the visual textures. However, digital painting happens to be easily adaptable and intermediate form of merging manual and computer sensibilities, which is offered by the perception of the pictorial of the virtual, in the delusional world. Each artwork is the base of the following and repeats some of its details, going back and forth.